• ta część nas co pozostaje w ukryciu w której niechciane uczucia i myśli znajdują schronienie to nasza nieświadomość która mimo że schowana wciąż pozostaje jednak bliska to w niej mieszczą się rozwiązania i to tam właśnie spotykamy siebie
  • Konsultacje psychologiczne

    Decyzja o spotkaniu z psychologiem nie zawsze oznacza konieczność rozpoczęcia psychoterapii. Do ustalenia jaka metoda wsparcia byłaby w danym momencie najbardziej wskazana służy spotkanie konsultacyjne. W jego trakcie omawia się szczegółowo powody zgłoszenia, by w dalszej kolejności ustalić właściwą formę pomocy.

    W zależności od omawianego problemu, jego treści, głębokości, lub tego kogo w istocie dotyczy, psychoterapeuta zaproponuje taką ofertę wsparcia psychologicznego, która w jego przekonaniu będzie najwłaściwsza. Wskazać może zarówno różnorodne formy warsztatowe, psychoterapeutyczne, lub psychoedukacyjne, jak również skierować może do innej placówki, czy też organizacji specjalizującej się w pracy z danym obszarem diagnostycznym.

    W sytuacji, w której psycholog proponuje rozpoczęcie psychoterapii, można spodziewać się, że wystosuje zaproszenie na kolejną jeszcze konsultację, by szczegółowo zebrać wywiad, zapoznać się z obszarem problemowym, przyczyną cierpienia, stopniem pogorszenia funkcjonowania, historią życia i innymi informacjami, niezbędnymi do dalszego zawarcia kontraktu. Następnie, kiedy znana jest już charakterystyka zgłaszanego problemu, zaproponowana zostanie psychoterapia indywidualna, lub psychoterapia grupowa.

  • Psychoterapia indywidualna

    Psychoterapia indywidualna to taka forma spotkań, w których uczestniczą dwie osoby: psychoterapeuta oraz pacjent. W czasie sesji omawiany będzie bieżący problem, co również odczuwane będzie, jako istotne źródło ulgi w cierpieniu. Jednocześnie w czasie spotkań rolą psychoterapeuty będzie interpretowanie nieświadomych treści, tłumaczenie przeżyć, ułatwianie rozumienia istniejącej sytuacji.

    Warto też wspomnieć o tym, że w całym procesie psychoterapii badane będą źródła obecnego problemu, korzenie jego powstania, oraz jego pierwotne funkcje. Psychoterapia będzie zatem okazją do zrozumienia, po co wykształciły się poszczególne mechanizmy obronne, jakie w przeszłości było ich przeznaczenie, i dlaczego dziś nie znajdują one już swego zastosowania.

  • Psychoterapia grupowa

    Psychoterapia grupowa to spotkania, w których znaczna część doświadczeń pokrywać się będzie z doświadczeniami psychoterapii indywidualnej. Mowa tu o interpretowaniu teraźniejszości, w oparciu o historię życia pacjenta i jego doświadczenia z przeszłości. Nową wartością tych spotkań będzie jednak element społeczny, bowiem jak można się domyśleć, poza osobą psychoterapeuty, w sesjach udział bierze kilku jeszcze uczestników - najczęściej w liczbie od 8 do 10 osób. Dzięki temu uczestnicy zyskują dla siebie nowe ujęcie ich problemu. Automatycznie dysponują szerszym punktem odniesienia, bowiem praca grupowa znacznie zwiększa perspektywę oraz zasięg rozumienia własnej sytuacji.

  • Grupy wsparcia

    To, co charakterystyczne jest dla pracy grup wsparcia to „temat przewodni”, wyznaczony przez wspólną problematykę jego uczestników. W trakcie spotkań jest on wyraźnie dominującym wątkiem, nadającym jednocześnie grupie pewien wspólny mianownik. Przez to, że uczestnicy doświadczają podobnej problematyki w swoim życiu, ich współpraca najczęściej skupia się wokół poszukiwania konkretnych rozwiązań.

    Warto jednak podkreślić, że spotkania takich grup tematycznych mają także znaczący wpływ na poprawę samopoczucia osób w nich uczestniczących. Pomimo że praca ta nie odbywa się na tak głębokim poziomie, jak w przypadku psychoterapii grupowej, to jednak znajduje ona z nią wiele cech wspólnych, zwłaszcza jeżeli chodzi o niesienie pomocy psychologicznej, odczuwanie psychicznej ulgi i ogólnej poprawy samopoczucia.

    W założeniach grup wsparcia nie ma nacisku na poszukiwanie etiologii życiowej sytuacji, a bardziej na rozwiązywanie problemu, edukację w jego obszarze i wspólne wsparcie od osób zmagających się z podobną życiową sytuacją. Grupa wsparcia może zatem stanowić trafne rozwiązanie dla tych, u których nie ma gotowości na wchodzenie w pełny proces psychoterapeutyczny. Może się jednak zdarzyć, że doświadczenie zanurzenia się we własne przeżycia, jakie ma tutaj miejsce, stanie się istotnym preludium do dalszego kontynuowania tej praktyki, już we własnej psychoterapii.

  • Grupy warsztatowe

    Grupy warsztatowe, to najczęściej grupy skupiające się wokół obszarów ściśle edukacyjnych. Oznacza to, że ich czołowym zamiarem będą funkcje kształcące, w ramach zaproponowanego tematu. Uczestnicy takich zajęć mają możliwość doszkolenia się, zapoznania z teorią i rozlicznymi twierdzeniami z danego zagadnienia.

    Grupy warsztatowe nie mają szczególnej siły leczącej, ich uczestnicy bowiem nie skupiają się zbytnio na swoich doświadczeniach, przeżyciach i śladach omawianego materiału we własnej historii. Nawet, jeżeli będzie on o nie zahaczał, to specyfika spotkania nakierowana będzie na dostarczenia specjalistycznej wiedzy i umiejętności, niż rozstrzyganie indywidualnych kwestii uczestników.

    To, co cechuje grupy warsztatowe, to ich zamknięty tryb. Przewiduje on zatem konkretną liczbę spotkań, co istotnie różni się formułą od grup wsparcia, czy grup psychoterapeutycznych, które nie określają z góry momentu swojego końca.